Rugzak vol met trucjes

Pauline de Wilde - Blog - Rugzak vol met trucjes

Meisjes A1, hockey, mijn lust en mijn leven, wat heb ik als een blij hert met mijn stick over dat veld gerend. Ik begon in de “E-tjes”, ik denk dat je dan een jaar of 6 bent. Vrijdagmiddag, samen met mijn ouders naar dé hockeyspecialist bij ons in Amstelveen, gloeiende wangen want ik kreeg die oh zo coole outfit, enige reden dat ik destijds op hockey wilde: dat korte zwarte rokje, het oranje met witte shirt, de lange sokken, scheenbeschermers, een bitje (ok iets minder charmant), de kicksen mét noppen, wel weer vet cool en dan natuurlijk de stick. Ik wist het gelijk het moest een Dita worden ….. apetrots ging ik naar huis wat een fijne vrijdagmiddag. Onze weekenden speelden zich af op het hockeyveld in de ochtend en het voetbalveld in de middag, van ons gezin zijn mijn broer mijn vader en ik de sportievelingen en dus hebben wij uren doorgebracht op de sportvelden in Amstelveen … mijn vaders 3e helft was het leukst want dan kregen we een tosti en appelsap en later natuurlijk bier en bitterballen in de kantine … ik hou nog steeds van de lucht van een sportkantine …. niet wetende dat ik later zelf ook erg zou gaan genieten van mijn eigen 3e helft, ik bedoel thé dansant, kussen in de dug-out, wie wil dat nou niet? Goed hockey werd na turnen mijn sport, ik was snelle rechts middenvelder, rennen kon ik als de beste en nog steeds trek ik mijn hardloopschoenen aan en ga een rondje in het Twiske rennen ….. niet altijd met liefde maar soit. Snel, check, maar wat ik miste was een goede dosis trucjes om m’n tegenstander voorbij te gaan of om snoeihard de bal in het net te laten vibreren … wat gewoon inhoudt: om keihard te scoren. Tijdens de training zat me dat dwars. Wat ik zo graag wilde was een rugzak vol met trucjes waar ik elke keer uit kon putten.

Ok hockeytrucjes: de flats, de tip-in de haringtruc … noem ze maar op … wat ik wilde was een rugzak vol met gereedschap, zo noemde ik dat in mijn hoofd. Op het moment dat ik voor mijn tegenstander sta, krijg ik een seintje uit mijn goed gevulde gereedschaps-rugzak en weet ik “ah, okay, nu met de haringtruc erlangs ……”. De innovatie van deze goed gevulde gereedschaps-rugzak, die ook nog eens op het juiste moment met je praat, die is er (nog) niet. As 4 oktober presenteer ik de Innovation Expo in Rotterdam, een enorm congres met ongeveer 250 exposanten die hun innovaties laten zien, ik zal eens een rondje lopen of er iets is wat op deze gewenste rugzak lijkt.

Nu ik ouder ben, ja sorry het is een feit ik ben geen 12-jarig hockey meisje meer, vind ik het zo heerlijk dat die goed gevulde gereedschapsrugzak er is. Als freelancer en ook als single mom, moet, ok mag :-), ik elke dag mijn eigen tijd en mijn eigen werk indelen. Dat klinkt ideaal in de oren van mensen die elke dag naar hun werk gaan en geleefd worden en vaak is dit ook zo. Maar geloof me altijd alles uit je eigen tenen halen is best pittig soms en dus op mijn 45e wens ik nog steeds die rugzak en die is er nu! Ik heb dus een rugzak vol met trucjes om aan de slag te gaan, om van willen naar uitstellen naar doen te komen.

Ik deel er hier 3, gewoon omdat je het meteen kunt uitproberen en ze zo simpel zijn en zo fijn.

1. Ga zitten, pak je boekje of je iPhone en schrijf 10 successen (ok liefst 50 maar laten we beginnen met 10) die je afgelopen maand hebt meegemaakt. Het mooie van deze tool is dat hoe klein de successen ook, ze zetten je altijd in de vooruit stand ipv in de blokkade stand. Wat je ook kunt doen, is 10 successen van nú ten opzichte van vorig jaar opschrijven, ook heerlijk om te zien.

2. Mediteren, ademhalen. Dat hoeft niet in een Bhagwan outfit op een mooi kussen met je haar in de dreadlocks, die tijd zijn we voorbij. Dit is 3 minuten ogen dicht, gedachten voorbij laten komen, je ademhaling tellen of mindfull een kop thee drinken

3. Ik heb een hele grote rugzak dus heb nog 100 trucjes voor je…maar deze werkt ook altijd: bewegen. Klink té simpel en stupid, toch? KISS (Keep It Simple, Stupid), God wat was ik goed in om de brei heen draaien en opeens was het 16:45 uur, zat ik er eindelijk lekker in, mocht ik naar de BSO om mijn kleine man op te halen …. dat doe ik dus niet meer. Als ik nu aan het dralen ben, doe ik 2 dingen: of ik trek m’n hardloopschoenen aan en ren heel hard 🙂 5 kilometer, of ik zet een lekker nummer op en ga op mijn salontafel (dat is een poef dus easy to do) staan dansen …. direct daarna zit je inde andere flow en ga je van willen – naar uitstellen – naar doen. Give it a try.